ჰელოუინი წარმოიშვა კელტური ფესტივალ სამჰაინიდან, რომელიც ორი ათასი წლის წინ აღინიშნებოდა. ადამიანები კოცონს ანთებდნენ და კოსტიუმებს ატარებდნენ მოჩვენებების გასაფრთხობად. კელტები, რომლებიც ძირითადად ახლანდელ ირლანდიაში, გაერთიანებულ სამეფოსა და ჩრდილოეთ საფრანგეთში ცხოვრობდნენ, თვლიდნენ, რომ ახალი წლის წინა ღამეს — 31 ოქტომბერს — ცოცხალთა და მიცვალებულთა სამყაროებს შორის საზღვარი ბინდოვანდებოდა. ამ ღამეს, მათი რწმენით, გარდაცვლილთა სულები დედამიწაზე ბრუნდებოდნენ, მოჰქონდათ განსაცდელი და ანადგურებდნენ მოსავალს, ხოლო კელტი მღვდლები — დრუიდები — სხვა სამყაროს სულების დასწრებას მომავლის წინასწარმეტყველებისთვის ხელსაყრელ პირობად მიიჩნევდნენ.
ჰელოუინი, როგორც დღეს ვიცნობთ — კოსტიუმების, ტკბილეულის და დეკორაციების კომერციული ზეიმი — ძირითადად მეორე მსოფლიო ომის შემდგომი ეპოქის პროდუქტია. Thanksgiving-ისა თუ შობისგან განსხვავებით, ომამდე ჰელოუინს კომერციული ტრადიცია პრაქტიკულად არ ჰქონდა. ომის შემდეგ ბეიბი-ბუმმა ბავშვების რიცხვი სწრაფად გაზარდა, და 1950-იანი წლებისთვის ჩხიკვინობა-ტკბილეულობა სამეზობლოსთვის მეგობრულ, ბავშვებზე ორიენტირებულ დღესასწაულად გადაიქცა. წვეულებები ქალაქის სამოქალაქო ცენტრებიდან საკლასო ოთახებსა და სახლებში გადავიდა. 1920-1950 წლების შუა პერიოდში trick-or-treating-ის საუკუნოვანი პრაქტიკაც განახლდა, მთელ საზოგადოებას ერთობლივი სეზონური რიტუალის საშუალება მიეცა.
